WOMEN

Fri 17-02-2012 : livecity.it, Federico Armeni

Ugo Dehaes porta a Roma un po’ di sana scuola di Danza Contemporanea: “Women” e’ sublime

Fri 08-04-2011 : De Standaard, Sarah Vankersschaever

WOMEN is an absolute must for anyone who can be touched by something as subtle as a nuance in a breath. Ugo Dehaes translates that essence in a choreography that keeps a perfect balance between melancholy and humor.
★★★★☆

Sat 01-10-2011 : rekto:verso, Lisa Wiegel

The spectator finds his own body back on stage. The breath that Dehaes thematizes serves as a very strong tool for this. It renders the dancing bodies touchable and drags the audience involuntary along. WOMEN is not only very beautiful, it also touches you. Mission accomplished. (Recto:Verso)

Sat 23-04-2011 : TheaterMaggezien, Tuur Devens

It is fascinating to see how these women keep on captivating the audience for almost an hour with their abilities and skills, within this teamwork of individuals, each with her own force, while avoiding that the dance slips into a collection of pretty pictures. (Theatermaggezien)

Thu 20-01-0208 : De Morgen, Griet Op de Beeck

De Morgen called WOMEN the most exciting discovery of the Flemish Theatre Festival 2011:
It's an ingenious choreography where performers are also allowed to be free, to perform the movements as they fit their bodies, their way of thinking. Therefore there is much to see. We liked to look for differences, to find similarities, to watch and to listen, so we could create a picture of who they really are, to imagine complete stories around them.

Fri 28-10-2011 : De Volkskrant, Mirjam van der Linden

Wed 28-09-2011 : Goddeau.com, Marieke Breyne

"Dit moet wel ’the must see van het seizoen’ zijn." Het tot de nok gevulde Kaaitheater deed ons niets anders vermoeden. Choreograaf Ugo Dehaes (kwaad bloed vzw) presenteerde er zijn nieuwste creatie Women, een combinatie aan vrouwen in een gevarieerd bewegingspalet en een op adem gebaseerde soundscape. We stonden ervoor op de wachtlijst, kregen op het nippertje, net wij, de toch wel bijna laatste plaatsen en hielden onze adem in. Het begon simpelweg interessant.
8 vrouwen onder een kluster spots. Geen meisjes in onschuld badend, blinkend van jeugdige seksualiteit. Maar vrouwen gedrenkt in het leven. Zelfbewuste, voorzichtige en felle vrouwen-zonder-franje die elk op hun manier bewegen, ademen en zijn. In een sobere setting, die de blik ruimte verleent om te vergelijken en individualiteit te zoeken. En een op adem gebaseerde soundscape, die de naakte naturel van de dames versterkt en in eerste instantie erg intrigeert. Het begin kondigt een strijd aan of ten minste een verheffing van zoveel gedeelde vrouwelijke warmte, kracht en individualiteit. Helaas, het blijft hoofdzakelijk interessant. De op adem gebaseerde choreografieën behouden originele, zelfrelativerende, mooie en grappige passages. Maar de mechanische uitvoering en wat geforceerd aandoende theatersnapshots beletten dat ze ook echt raken. Het bewegen op adem vraagt natuurlijk een enorme concentratie, maar het is jammer dat die een bewegingsplezier als individu en groep in de weg lijkt te staan. Alsof de vorm het buikgevoel inperkt, waardoor ook de niet-dansante momenten (het samen lachen, het samen fluisteren) niet oprecht worden beleefd. Sommige fragmenten manifesteren wel een emotionaliteit binnen het bewegingssysteem. Wanneer de vrouwen zich herhaaldelijk een weg naar voren trachten te slaan,samen maar op individuele wijze, worden we gegrepen door de opwellende vrouwelijke kracht en verbetenheid. We zien geen vrouwen, maar leeuwinnen in een meedogenloze en uitputtende strijd. Deze fragmenten getuigen van de mogelijkheden binnen het systeem die niet continu benut worden. Daarbij, afgezien van de emotionele lading, dagen de systemen ook te weinig uit. Wanneer je jezelf erop betrapt hun repetitie-opdrachten uit de choreografie te destilleren, komt het besef dat de opvoering je niet vervoert.
Een Belgische (het nationalisme dat ons rest) humor gebaseerd op bescheidenheid en zelfspot verlucht de bewegingspatronen. Maar die kunnen desondanks zowel het publiek als de dansers niet blijvend verrassen. Ugo Deheas presenteert met Women mooi bewegingsmateriaal, met een gepaste soberheid en een verademende zelfrelativering. Zij op de wachtlijst die het niet haalden, hebben zeker iets gemist. Maar geen twijfel dat ze, als Ugo Dehaes met dit materiaal durft verder spelen, een nog veel intensere theaterervaring gaan beleven. Mocht dit een voorstelling van een onderzoeksfase zijn geweest, dan ware het top. Maar als ’eindproduct’ is het te clean, te systematisch. Er is te veel om interessant te vinden en het vult daarom eigen gecreëerde verwachtingen niet in. En over verwachtingen, dit nog geheel terzijde: misschien moeten ze het hele idee van ’the must see van het seizoen’ maar afschaffen. De programmatie van het theaterfestival is een selectie gemaakt door een selecte jury. En daarvan zijn sommige producties vooral interessant. Marieke Breyne 28 September 2011

Thu 01-09-2011 : cuttingedge.be, Eline Van de Voorde

  X X X X 0 Women Het publiek houdt zijn adem in
Na zijn vorige voorstellingen 'Forces' en 'Couple-like #2' koos choreograaf Ugo Dehaes er dit maal voor om in zijn nieuwe voorstelling ‘Women' acht danseressen van verschillende leeftijden boven de dertig op scène te brengen. De specifieke manier van bewegen van elke vrouw wordt in de verf gezet. Het levende bewijs dat een danscarrière niet eindigt aan de leeftijd van dertig. De jury van Het Theaterfestival kon dit stuk dan ook niet aan zich laten voorbijgaan en nam het op in hun selectie 2011.   Naast de vrouw staat ook ademhaling in dit stuk centraal. Muziek in de strikte zin van het woord zul je niet in deze voorstelling horen. Enkel de stem en vooral de adem van de danseressen dienen als muzikale begeleiding. Zoals Dehaes in het voorgesprek vermeldt, houdt hij ervan de ademhaling van dansers te horen tijdens een choreografie. Hij wilde dit dan ook in zijn nieuw werk integreren. Hij laat het in 'Women' echter niet bij een functioneel ademhalen, maar buit alle mogelijkheden van stem en adem uit. De zuchten, kreten en klanken zijn geen loutere uiting van de krachtinspanning. Soms klinkt het als muziek in de oren, terwijl het op andere momenten een weerspiegeling is van de getoonde beweging. Plotse stiltes doorbreken het geheel, vallen meteen op en vergroten de intensiteit van het klankspel.   De choreografie bestaat uit korte bewegingsreeksen die doorheen het stuk terugkomen. De bewegingen worden soms individueel gedanst, soms in kleine groepjes, soms met alle acht. We zien vooral krachtige en grootse bewegingen die ofwel hard en intens zijn, ofwel net zeer zacht en traag. De grootsheid wordt echter doorbroken in een van de kernscènes van het stuk. De vrouwen herhalen op een welbepaald ritme de klank "ha". Een lach wordt in stukjes gekapt. Daarbij maken ze korte, schokkende bewegingen. Het geheel geeft een mechanische indruk en lijkt als een geolied locomotief, tot het ritme wordt doorbroken en de mechaniek met een zucht uiteenvalt. Een fantastische scène die bijblijft wanneer we de zaal verlaten.   Fascinerend aan deze choreografie is ook het gebruik van de ruimte. Als toeschouwer krijg je alle hoeken van de scène te zien. Het scènebeeld bestaat uit een volledig zwart podium met in de lucht een tros spots die de choreografie belicht. Je krijgt de kans om de dans op verschillende manieren te bekijken. Van een meer gedetailleerde blik vooraan op de scène, waarbij de gezichtsexpressie essentieel is, naar een meer overzichtelijke blik, verspreid over de ruimte, die vooral de dans en de positie van de danseressen tegenover elkaar belicht. Zo slaagt de choreograaf erin om intieme stukken af te wisselen met meer spectaculaire stukken van samenspel.   'Women' brengt de toeschouwer een dansvoorstelling die niet alleen de individuele karakteristieken van de danseressen in de verf zet, maar ze - door ritme, klank en dans - tot een geheel weet te brengen. Hoewel we niet vaak korte solo's van de vrouwen zien, worden we toch uitgenodigd ze ook als individuen te volgen. Het samengaan van klank en dans maakt het stuk intenser, maar blijft niet boeien doorheen de voorstelling. De aparte stukken zijn telkens fascinerend, maar missen een bepaalde evolutie of spanning waardoor de toeschouwer af en toe afhaakt. De onverwachte grappige momenten en humoristische knipoogjes maken dan weer de band tussen publiek en dansers groter.   Met een luide zucht van opluchting en uitputting beëindigen de danseressen de dans. Het publiek kan weer rustig ademhalen.   Eline Van de Voorde

Thu 26-05-2011 : Knack, Els Van Steenberghe

Het Theaterfestival toont (eindelijk opnieuw) het beste donderdag 26 mei 2011 om 12u29 ‘Begin met het beste’, die slogan willen we terug van onder het stof halen’, aldus de nieuwe coördinator van het festival Els De Bodt. We hoorden het haar – enkele weken geleden – graag zeggen na enkele edities waarin het festival weliswaar pittig maar soms net een tikkeltje te avant-gardistisch uit de hoek kwam. We waren dan ook erg benieuwd hoe dat goede voornemen zich in de selectie zou vertalen.   Wel, dames en heren, de zonet bekendgemaakte selectie is zowat de belichaming van dat goede voornemen. Eind augustus kunt u de zomer afsluiten met de lekkerste (en daarom niet minst toegankelijke) delicatessen die Nederlandstalige (professionele) theatermakers en choreografen het afgelopen seizoen bereidden. Pas uw vakantieplannen aan want eind augustus dient elke theaterliefhebber lekkerbekkend naar Brussel af te zakken.     UITGEBALANCEERDE JURY ÉN CRITERIA Daar vindt van 25 augustus 2011 tot 3 september 2011 de 25ste editie van Het Theaterfestival plaats. En het wordt een feestelijke editie. Niet zozeer door omkaderende toeters en bellen maar vooral door de uitgekiende selectie.   Die selectie werd gemaakt door een jury die met zorg werd samengesteld door de nieuwe coördinator Els De Bodt (tot vorig jaar programmator podiumkunsten van het STUK te Leuven). De Bodt stelde een vijfkoppige jury samen. Die bestond uit vier leden die professioneel met de podiumkunsten bezig zijn (dit waren: Valentijn Dhaenens (SKaGeN), Pietjan Dusee (Productiehuis Brabant) Eddie Guldolf (C-Mine Genk) en Sarah Vankersschaever (De Standaard)) en een liefhebber die graag en vaak naar theater gaat. Dit was ‘bijna-slimste-mens’ Eva Brems (UGent/Groen!).   Die jury keek, aldus het juryrapport, ‘ruim: van jeugdtheater tot dans, van theatrale installaties tot muziek- en teksttheater.’ Uit alle geziene voorstellingen selecteerde de jury ‘tien voorstellingen én twee voorstellingen uit de selectie van het Nederlands Theaterfestival (www.tf.nl), producties die ze uitdrukkelijk als onderdeel van hun eigen selectie zien.’   Het belangrijkste criterium was ‘artistieke kwaliteit’ (een erg rekbaar begrip natuurlijk). Maar de selectie moest ook ‘een vertaling van het hedendaagse podiumlandschap zijn, dat zowel in Vlaanderen als in Nederland bijzonder verscheiden is. De dynamiek tussen grote en kleine gezelschappen, de afwisseling van complexe en toegankelijke voorstellingen, de ontwikkeling van producties met een lange of kortere 'rijpingstijd' zorgt ervoor dat het een bont palet vormt.’ Tevens stelde de jury spijtig genoeg vast dat het aanbod nog steeds te wit en te weinig multicultureel is. Dat vertaalt zich – jammer genoeg – ook in de selectie.     EVENWICHTIGE SELECTIE VOL TOPPERS Uit het immense aanbod werden die voorstellingen gelicht die scherpe (maatschappelijke of filosofische) vragen formuleren op een heldere, bijdehante, toegankelijke én artistiek inventieve en kwaliteitsvolle manier. Een mondvol waar de geselecteerde creaties aardig in slagen.   In de selectie vindt u enkele avondvullende ‘wellmade plays’ waarin spelvirtuositeit, spitse taal (al dan niet ontleend aan een literaire klassieker) en een indrukwekkende enscenering hand in hand gaan. Dit zijn het weergaloze Oblomov (Lazarus), Aleksej(HETPALEIS), Bart Meulemans eigenzinnige enscenering van Gregoria, de roman van Maurice Gilliams en Ivo Van Hoves Nooit van elkaar (Toneelgroep Amsterdam / DeSingel).   Jeroen Vander Ven – die de hoofdrol vertolkt in Aleksej – is ook met zijn eigen gezelschap, TG Steigeisen, geselecteerd. Die jonge groep bracht met Lethal inc. een gedurfd portret van de mens als ‘propere moordenaar’. Even geëngageerd is het geselecteerde Freetown van het Nederlandse collectief Dood Paard.   Minder expliciet geëngageerd maar zeker niet minder relevant is de pittige locatievoorstelling Warmoes van Studio Orka, het lyrische Women van choreograaf Ugo Dehaes, Berckmans (De Tijd) van topacteur Jürgen Delnaet en – last but not least – een van Anne Teresa De Keersmaekers allermooiste voorstellingen: En Atendant. Een niet te missen voorstelling voor dansliefhebbers én dansleken.   Verder werden ook Laura van Dolron met Sartre zegt sorry en Alexandra Broeder metKind geselecteerd.     EN DE COLLEGA’S VAN HET AMATEURCIRCUIT? Anne Teresa De Keersmaeker is ook vertegenwoordigd in het nieuwe Circuit Xwaarmee Het Theaterfestival opmerkelijke beloftes een podium geeft. De ‘beloften’ spelen niet alleen tijdens het festival maar trekken nadien ook op tournee door Vlaanderen. Onder hen, een pupil van De Keersmaeker, Pieter Ampe die samen met Guilherme Garrido het ontluisterende duet Still Standing You creëerde. Verder is ook Sadettin Kirmiziyüz met De Vader, de Zoon en het Heilige Feest, Tom Struyf (met De Tatiana Aarons Experience), Koen De Preter (met While Things can change) en Annelies Van Hullebusch (met Dorp) geselecteerd.   Hoe mooi dit festivalplaatje ook oogt en leest, helemaal ideaal is het (nog) niet. Er is ruim aandacht voor alle hoeken en kanten van het podiumlandschap (behalve het figurentheater dat in de 'officiële selectie' opvallend afwezig is maar in Circuit Xvolwaardig wordt gerepresenteerd door Annelies Van Hullebusch). Ook het jong talent wordt niet vergeten. Maar waarom worden de banden niet aangehaald met het amateurcircuit?   Mogelijk kan deze vraag worden beantwoord tijdens de nagesprekken, inleidingen óf de twee boekpresentaties tijdens het festival. Dr. Kurt Vanhoutte en Claire Swyzen stellen er hun visie voor op Het statuut van de tekst in het postdramatische theater.En De Standaard-collega Wouter Hillaert presenteert er – samen met Esther Severi –De dingen en ik, een bundel met de meest opmerkelijke en stevige theaterteksten van de voorbije seizoenen. Voorwaar een bundel die binnen het amateurcircuit (waarin men steeds op zoek is naar nieuwe, stevige teksten) met gretigheid zal doorgenomen worden.   Els Van Steenberghe   Meer info: www.theaterfestival.be

Fri 21-10-2011 : Nieuwsblad van Geel, Wim Van Gorp

Het spel komt vrij koel over, maar het is wel boeiend van begin tot einde, omdat de choreografie iedereen stimuleert om op een eigen manier in het grote geheel te passen. En dat lukt!

Thu 20-01-0208 : De Standaard

5 tips

Thu 01-09-2011 : cjp magazine, Stefan Acke

UGO DEHAES samen met 8 vrouwen

Met WOMEN steekt choreograaf Ugo Dehaes zijn middelvinger uit naar het cliché dat jonge danseressen op hun vijfendertigste uitgeblust zijn. Hij zet acht vrouwen ouder dan 30 op podium en laat ze zonder muziek de meest onmogelijke dansbewegingen uitvoeren.

... (zie beeld)

Thu 02-09-0201 : corpus Kunstkritiek, STEFAN MOENS

Women door Ugo Dehaes /Kwaad Bloed  [een poëtische recensie]
  Huit femmes  Als een zwerm raven  verjaagd uit de coulissen Zo fladderen mijn zwarte weduwen Gezwind de halfverlichte ruimte op Acht lampen als volgroeide appels op een omgekeerde boom voor evenveel krijgers schijngevechten zonder slachtoffers   Zij brengen mij op een schaaltje de symfonie van hun ademhaling: Gehijg, geblaas, gepuf, gesnuif, … Tot iemand schreeuwt Terug naar het geruis van de adem Samen vuren ze een lachsalvo af.   De zwerm geraakt verdeeld: Hier een duo, daar een trio Zij trekken en zij sleuren Zij dansen strak naar Zijn hand Zij hangen aan touwtjes  De opdeling wordt opgeheven Want Hij wikt en beschikt.   Zij brengen het hinkelspel schipper-mag-ik-overvaren en 1-2-3  “piano!” De ene maakt zich klaar   Voor de ultieme krachtstoot: de ingebeelde halter gaat de lucht in de ander klieft als volleerde karateka een flinke stapel lucht in twee nog een ander heupwiegt alle mannen in de zaal de verleiding in een blonde engel  danst alleen voor mij een pirouette bij elkaar   Zeven blikken gebieden een excentriekeling; Gebieden haar terug in de rij Blote voeten over de grond Stampvoeten op de vloer De handjes in de lucht Zij zwaaien ons uit Zij buigen als een knipmes Hun longen mogen op adem komen Wij zwaaien terug   Zij hebben hun geheim weer meegenomen Het verweesde publiek ontwaakt Uit een fluwelen droom.   Toch neem ik hun asem mee naar huis.     STEFAN MOENS

Thu 20-01-0208 : cobra.be, redactie

THEATERFESTIVAL PAKT UIT MET TOPPERS di 23/08/2011 - 09:00Het jaarlijkse Theaterfestival is hét moment om voorstellingen die u onlangs hebt gemist, alsnog mee te pikken. Vanaf donderdag 25 augustus zijn de beste theatermomenten van afgelopen seizoen te zien in het Kaaitheater, de KVS en Bronks. theater theater theaterfestival2011 brussel berckmans jurgen delnaet de tijd warmoes studio orka bart meuleman gregoria oblomov lazarus aleksejhetpaleis women ugo dehaes en atendant rosas steigeisen lethal inc de werf dorp annelies van hullebusch Dit jaar werden de voorstellingen geselecteerd door Valentijn Dhaenens (acteur bij SKaGeN), Pietjan Dusee (Productiehuis Brabant), Eddie Guldolf (C-Mine Genk), Sarah Vankersschaever (journaliste bij De Standaard) en door theaterliefhebber Eva Brems (UGent/Groen!) (foto links). De juryleden zagen samen ruim 500 producties, van kinder- en jeugdtheater tot dans en muziektheater. Daaruit selecteerden ze tien voorstellingen. Die worden aangevuld met twee voorstellingen uit de selectie van het Nederlands Theaterfestival (www.tf.nl). De tien Belgische geselecteerde producties zijn: "Oblomov" van Lazarus "Aleksej" van HETPALEIS "Gregoria" van Bart Meuleman (KVS/RO) "Nooit van elkaar" van Toneelgroep Amsterdam en DeSingel "Lethal Inc." van Steigeisen en De Werf "Berckmans" van Jurgen Delnaet (De Tijd) "Women" van Ugo Dehaes (Kwaad Bloed / STUK) "En Atendant" van Anne Teresa De Keersmaeker "Kind" van Alexandra Broeder/Bonte Hond "Warmoes" van Studio Orka De Nederlandse selectie bestaat uit: "Sartre zegt sorry" van Het Nationale Toneel "Freetown" van Dood Paard   Verder presenteert het festival ook "Circuit X", een reeks van vijf voorstellingen van jonge en/of minder gekende theatermakers die, na Het Theaterfestival, op tournee gaan langs een aantal cultuurcentra in Vlaanderen. Still Standing You (Pieter Ampe en Guilherme Garrido) De Vader, de Zoon en het Heilige Feest (SadettinKirmiziyüz) De Tatiana Aarons Experience (Tom Struyf) While things can change (Koen De Preter en Maria Ibarretxe) Dorp (Annelies van Hullebusch)   [Het Theaterfestival 2011 vindt dit jaar plaats in Brussel van 25 augustus tot en met 3 september 2011. Bekijk hier despeeldata]

Fri 27-05-2011 : De Standaard, gvds

Selectie Theaterfestival 2011 bekend Theaterfestival kiest voor brede staalkaart
BRUSSEL - Klein naast groot, jonge honden en gevestigde waarden, een waaier aan genres: het Theaterfestival kiest voor verscheiden. De jury van het Theaterfestival, onder het voorzitterschap van Eva Brems, maakte gisteren haar selectie bekend. Het is een omzichtige evenwichtsoefening geworden. Je kan er een lovenswaardige poging in zien om het diverse aanbod op onze podia in één grote synthese te vangen.

Tien voorstellingen uit het voorbije seizoen zullen eind augustus in Brussel te zien zijn. De helft zijn grotezaalproducties. Bij de selectie zitten twee dansvoorstellingen:En atendant van Rosas en Women van Ugo Dehaes. Maar er is ook een locatieproject bij (Warmoes van Studio Orka) of solotheater (Berckmans van Jurgen Delnaet voor De Tijd).

De grote huizen zijn niet riant vertegenwoordigd. De KVS is geselecteerd metGregoria, waarin regisseur Bart Meuleman de verliteratuurde wereld van Maurice Gilliams oproept. Ivo Van Hove, de regisseur met het hoogste aantal caps in de geschiedenis van het Theaterfestival, is van de partij met Nooit van elkaar van Toneelgroep Amsterdam. De jongerenproductie Aleksej van Het Paleis, in een regie van Koen De Sutter, wordt door de jury geroemd om zijn 'verbluffende scenografie' en 'doorgedreven vakmanschap'.

Twee collectieven belandden op de affiche. Lazarus maakte een bewerking van de Russische roman Oblomov als een 'well-made play'. De jonge honden van Steigeisen kregen van deze krant een viersterrenbeoordeling voor Lethal Inc., een scherp portret van de man die de elektrische stoel op punt stelde. 'Documentair theater op het scherp van de snee', vond de jury.

Niet meer beschikbaar voor herneming is Kind van Alexandra Broeder bij Bonte Hond: theater met kinderen dat niet lieflijk wil zijn, maar kiest voor dwingend spel.

Twee producties komen over van het Theaterfestival Amsterdam. Laura von Dolron roept in Sartre zegt sorry de Franse filosoof ter verantwoording. Dood Paard is een Nederlands gezelschap dat uitblinkt in nieuwe theaterteksten, dit keer van de hand van Rob De Graaf (Freetown). 

Theaterfestival 2011, van 25 augustus tot 3 september

Fri 15-04-2011 : TAKT#6, Sofie Rycken

Een fundamenteel fysieke, dansante voorstelling van een ongelofelijke fierheid.

Thu 24-03-2011 : ART, Julie Rodeyns

Artikel voorlopig enkel beschikbaar als beeld.

Fri 01-04-2011 : Pas Uit Oost-Brabant, red.

Artikel voorlopig enkel beschikbaar als beeld.

Fri 01-04-2011 : Uit in Leuven, red.

Artikel voorlopig enkel beschikbaar als beeld.